Ferhad Gülsün

Ferhad Gülsün

BELKİ

bütün renkler yeşil artık bütün renkler salyasız ve masum gülüşün  bakma heybetine  bendeki bu nezaketli duruşun kim olduğumu bir de yastığıma sor biliyorum bir söküğün acısını iğneye anlatmak zor belki bir gün eyvahım dergâhına kavuşur dalgın bir erik büyür de belki iğde olur belki bir gün bütün keşkeler belkilerden kurtulur ama artık bütün renkler uzak …

Uyanış

bir mezarın kalbinden söküp aldın kalbimi duasız ve minnetsiz dirildim  şimdi gözlerimde  gözlerinden yağan o tanıdık yağmur biraz demli ve şekersiz sen ki yalanı aynanın sırrından söküp alan hakikat dilinin namlusunda bir çiçek ha getirdi baharı ha getirecek konuş ayrık otunu anlat bana bir tırtıla kelebeği hatırlat sızlayan kemiklerime bile gücendim söğüt, bahçe ve şarkılar …