ÇAKILSeni düşünürkenBir çakıl taşı ısınır içimdeBir kuş gelir yüreğimin ucuna konarBir gelincik açılır ansızınBir gelincik sinsi sinsi kanarSeni düşünürkenBir erik ağacı tepeden tırnağa donanırDeliler gibi dönmeye başlarDöndükçe yumak yumak çözülürÇözüldükçe ufalır küçülürÇekirdeği henüz süt bağlamışMasmavi bir erik kesilir ağzımdaDokundukça yanar dudaklarımSeni düşünürkenBir çakıl taşı ısınır içimde.Bedri Rahmi Eyüboğlu SENİ DÜŞÜNMEKSeni düşünmek güzel şey,ümitli şey,dünyanın en güzel …
Bir kadın;Sabah uyandığında karşısında aynalar yerine yeni kazılmış toprağın tortusu. Sırtında toz ve terden ağırlaşmış beyaz bir bez. Bir odada değil; yer yer rüzgârın dansına karşı koyamayan hırpani bir çadırda...Elinin altında yalnızca kitaplar yok:TaşlarÇizimlerNivolar,Eski haritalarEski el yazmaları, eski alfabeler var.Ve henüz okunamamış bir sessizlikGün ışırken toprağa eğilir.Binlerce yıl önce yaşayan insanların ardında bıraktığı izlerin peşine …
Gece, bir mektup zarfının yırtığından sıyrıldı.Ayak sesleri büyüdü; vakit, kapı aralıklarında donduRadyolar sustu, sessizlik kuşaklarca sürdüNemli duvarlarında işkence artığı hayatınBir el tarihi karalarkenKimse uyumadıveKimse uyanmadı o gece… Bazı tarihler, takvim yapraklarında asılı kalır. Bazı tarihler, insanların sesinde düğüm olur. Bazı tarihler, bazı evlerde yıllarca fısıltıyla söylenen bir isimdir.Bir kadının tavan arasında sakladığı siyah beyaz bir …
‘6. Nerede kalmıştık? Tarihe ağarken üç ağır yıldızSürünerek geçiyor bir hükümet kuşu kanatları yoluk’Ece Ayhan İmdi yetmişlerde çok sorardık ki şiiri içe içe sarhoştuk o zamanlar millet başka şeyler peşinde yuvarlanırken: Acep O taşı nasıl taşıdı ciğerinden çıkan ateşle başkaldıran insan deyip: Apoletlerini bir türlü sevemeyen şairlerin gözbebeklerinde büyüdük ki kimse bilmez, telli duvaklı evlilik …
Dünya tarihinde kaç kez aynı anda üç şair bir merdivene oturmuştur acaba, kaç kez şairleri öldürmeye kararlı kalabalıklar o merdivenleri yakmış ve kaç yangın yıldönümü keder hiç eksilmeden, eksilen şairlere, yazarlara ve yaşamdan zamansız alınan sayısız aydınlık insana ağlanmıştır.Unutmadık, acımız dinmedi, yerleri doldurulamadı.Sivas Katliamı’nın 33. senesinde Metin Altıok, Behçet Aysan, Uğur Kaynar’ı ve tüm kaybettiklerimizi …
SİZİN HİÇ BABANIZ ÖLDÜ MÜ? Sizin hiç babanız öldü mü?Benim bir kere öldü kör oldumYıkadılar aldılar götürdülerBabamdan ummazdım bunu kör oldumSiz hiç hamama gittiniz mi?Ben gittim lambanın biri söndüGözümün biri söndü kör oldumTepede bir gökyüzü vardı yuvarlakŞöylelemesine maviydi kör oldumTaşlara gelince hamam taşlarınaTaşlar pırıl pırıldı ayna gibiydiTaşlarda yüzümün yarısını gördümBir şey gibiydi bir şey gibi …
Türkiye'de herkesin şair, anadilini bilmeyenlerin çok satar romancı olabildiği, akademik sanatsal ortamın Wirginia Woolf'un Oxbridge olarak ifade ettiği bir soytarılığa dönüştüğü, amca yeğen ödül törenleri ile taçlandırılan, kolay anlaşılır dergilerin magazinsel yazılar ile soslandırdığı, yayınevi ve dağıtım şirketi tekellerinin esir aldığı bu densiz ve derinliksiz ortam, yani bu 'dikey ve yatay mutsuzluk', kültür emperyalizminin özen …
‘KESTİM KARA SAÇLARIMI’ÇÜNKÜ‘ BİR BAŞKALDIRMA ANCAK SAÇLARINDAN TUTULUR’" Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyiBir yaşantı ile karşılayanlaraGittim geldim kara saçlarımdan kurtuldum "Gülten AkınKestim Kara Saçlarımı1960" saçlarımı hep kestim tutacak kadar kalmasın dedim çünkü bir başkaldırma ancak saçlarından tutulur "Turgut UyarAnneler Kaçar Gibidir1970Kesik kara saçlar üzerine küçük bir denemeDişi sesi şiiri incitmeden yükselten geniş alınlı, sonsuz imgeli bir …
Evet, bu mantığı öğrendim, Hans olması gerekiyor birinin adı; hepinizin adı da böyledir, biriniz ötekiniz gibi Hans, ama herşeye karşın yalnızca biriniz. Hepinizi unutsam, sizi tüm kalbimle sevdiğim gibi yine öyle büsbütün unutsam, unutamayacağım bu adı taşıyan biri kalacaktır hep. Ve öpücüklerinizle spermlerinizi bir sürü kocaman sular - yağmurlar, ırmaklar, denizler- çoktan yıkayıp götürse, sel …
Bugün serince, asma bir balkonda oturuyorum. Seni izliyorum. Karşı evdeki….. Arasıra heyecanla balkona çıkıp, evinin etrafındaki eşyalarını toparlıyorsun; belli ki yarın bir seyahate çıkacaksın. Müzik ya da dijital sanatlarla uğraştığın belli, çünkü bir sürü elektronik eşyan var. Bana, 15 yıl önce gördüğüm seni hatırlatıyorsun. Ne güzeldi seni o gece İstanbul’da, Babylon’da tanımak. Kaç yıl geçti …
