Resim: Abdulhamid Cerrahoğlu Küçük bir bahçemiz var Evin önünde güneşi görenDut ağacı ve dalında kuşlarNane yetiştiriyor annemYeşil maydanozlar, uzun başlı soğanlar Köşede gizli bir uç uç böceği Konuşuyorum onunla her akşam Sevinç veriyor bana bahçemizOtomobil kokulu sokağa çıkmadan
Resim: Hakan Abdulhamid CerrahoğluKarnı doymalı önce bir çocuğunSığınacak çatı altıRuhunu okşayacak bir el olmalıOysa onların,Aynalı elbise dolabıEn temizinden bir entari belki kırmızıÖzenle kesilmiş kâkülleriYarına kalacak anne resimleriYok Şimdi yalnız sokaklara ev diyorBir küçük beden çıplak ve kimsesizKöşe başına kıvrılmış ayak izleriBaşında güvercinler çırpınıyorAh, nasıl sevinecek biri uzatsa eliniGüneş’ten başka dönüp bakanYok Kaldırımlar iyi tanır kimsesiz ıslıklarıPazar kahvaltısı …
Resim: Hakan Abdülhamid CerrahoğluKırmızı defterin yanında beyaz mendil Ülkenin yanında başka bir ülke Kartallarla paylaşıyor gökleri güvercin Bardağın yanında ekmek Kapının yanında bir başka kapı Dostluğu yaşamalı birbiriyle her komşu Gecenin sonu gündüz Elinin yanında sımsıcak bir el Kardeşçe bakışıyor güneşle ay Sonsuz kucağında evrenin Dünya bir avuç Okul arkadaşlarını sev
Resim: Hakan Abdülhamid Cerrahoğlu Bize kalan nedir bir yaş gününden; Pastanın büyüklüğü mü? Kahkahalar, armağanlar, Yoksa arkadaşlar mı? Nedir kalan bir arkadaştan; Tanıştığımız yer ve gün, Birlikte gezdiğimiz sokaklar, Yoksa sözleri mi? Büyüdükçe değeri yaşananların; Hatıralar gönülde kalır, Unutulmaz arkadaşların kardeş yüzü
Her şeyi izler çocuklar Yemeklerin tadını tuzunu Yağmurda çoğalan bulutları Işık saçan rengini güneşin Bir yastığın yokluğunu koltukta Dökülen saçlarını ağaçların Sahipsiz köpeklerin sessiz hıçkırıklarını Ve bir seste esirgenmiş şefkati. Resim: Hakan Abdulhamid Cerrahoğlu
Bir çocuktan neler olmazBüyüklere nasıl öğretmeli? ‘Ne olmak istiyorsun?’ diye soruyorlar pek hevesliBilmiyorlar mı bir çocuktan bir büyük olmaz Her şeye kızan bir anne olamaz bir çocuktanGözü yaşlı yavrusuna kıyar mı elleri? Otoriter bir baba olmasını hiç beklemeyinYüksek sesten nasıl korktuğunu bilir serçe yüreklerin Notu kıt bir öğretmen mümkün değilÇünkü şüphesiz oyun oynamak ders çalışmaktan …
Dün gece sevmek istedi ablam Mırmır’ı Çok kötü davrandı bizim kedi Anneme göre huysuz Bir tırmık, bir tırmık daha… ‘ Nankör kedi ‘ diye düşündü bütün misafirler Sadece sevmek istiyordu bir el ne var bunda! Ablama dedim ki: Sevmek isterken haklısın onu ama Hiç sordun mu o an Sevilmek istiyor mu kedi? Resim: Güneş Sakarya
