Duygularımın akıllıca öldürüldüğü bir gündü  Kalbimin ayakları olabilseydim Kaçıp giderdik yanından  Durdum ve sessizce dinledim Her bir sözcük ölmüş bir istek Her bir bakış ışıksız mağara Her bir dokunuş öpüşsüz bir gün-dü Hakkını verdik mi ne Bu veda düellosunun.

Dokunmanın yaktığıtüm karşılaşmalarınzaman-ın koordinatlarında,  hidrojen ve oksijeninyanmasıdır özündeakıp giden suyun hikâyesi belki bacakların-ın arasında. 

-I.PERDE-Aşkınperde perdesadece bir yüzüydü-n-Açık ol, dediğimdedudakların gitmiştinazik kırılganve üzmekten korkanalıngan sesleriyle,Nereye gitmişti o son bakış-tagüzel sözlerinkırmızısı her bir tonuylayanı-ba-şında duranAşkınacımasız bir kalbi vardıçok’sevilenlerinsahibi olduğu.Fütursuzbir kılıcı vardı sonraçok sevdiğini söylediğindekeskinleşiveren iki yüzü de,o çok’sevilen hamlesini yaparkenaçık iki yanında kollarınsarılmaya hazır,Gözbebekleri sözlerinağır ağır inerkençok sever ruhunanereye gitmişti o son bakışbir bir anlamlarıylaveo bir sözcük istenmeyenvurur her nedenseaçık …