Resim: Selin Naz YENİHATAY 9 yaş - Onkoloji46XX’in nisan sayısında baş rol çocukların! Onlara “Çocuk olmak neden güzel?” diye sorduk. İşte eğlenceli ve içten cevapları…Pasta ve pasta kreması yerim. Boya yaparım. Çizgi film izlerim. Telefonla oynarım. Annem babam dedem anneannem var. Küçük olmak çok güzel. (Uygar, 5)İstediğim kadar oyun oynayabiliyorum. İstediğim kadar uyuyabiliyorum. Şimdi uykum …
Resim: Selin Naz YENİHATAY 9 yaş – Onkoloji
46XX’in nisan sayısında baş rol çocukların! Onlara “Çocuk olmak neden güzel?” diye sorduk. İşte eğlenceli ve içten cevapları…
Pasta ve pasta kreması yerim. Boya yaparım. Çizgi film izlerim. Telefonla oynarım. Annem babam dedem anneannem var. Küçük olmak çok güzel. (Uygar, 5)
İstediğim kadar oyun oynayabiliyorum. İstediğim kadar uyuyabiliyorum. Şimdi uykum var. (Barış, 9)
Daha güzel çünkü…(Aren, 4)
Çok eğlenceli. Legolar, oyuncakların yanında. Okula gidip bir şeyler öğrenmek çok eğlenceli. (Pamir, 7)
Oyun oynayabildiğim için güzel. (Asya, 6)
Annemle uyuduğum için güzel. (Narin, 4)
Çocuklar olmasaydı hiçbir şey olmazdı. (Deniz, 5)
Bazen oyuncaklarımı yanımda götürüyorum, dinozorumu ve Şila’yı da, bi de Spidermanlı balonu da. Büyürsem bazen götüremem. Bence götüremem, o zaman eğlenemem. (Yaman, 4)
Çünkü hiç canım sıkılmıyor…daha 11 yaşındayım ve merak ettiğim, öğreneceğim çok şey var… (Akif, 11)
Büyüyünce yapacaklarım hoşuma gidiyor. (Ayşe, 7)
Oyuncak için güzel. Daha küçük yerlere girmek gibi. Mesela arabaların altı.
(Pars, 6)
Hiç iş yapmak zorunda olmadığım için güzel … (Miraç, 7)
– Ölüm nedir Barış? – İnsanın yaşayamamasıdır
-Çocuk yürekli bir büyüğün dileği,
BARIŞ için
Bir beyaz gül vereceğim sana
yaşanmamış çocukluğun için
o masum sabahına ömrünün
gözyaşı tarlasına dönmeden dünya
bir beyaz gül vereceğim sana
kuşkusuz bakasın diye inandıklarına
ama gördün halimizi
gül ve kan karıştı
savaş sözcüğü tek bir dilde akıyor
‘evladım’ diye haykıran annelerin koynuna
artık ölülerimiz senin yaşında çocuk
toprak senden utanıyor yüzüne değince elleri
lekesiz bir gül özlemiyle açarken günlerimiz
utanç her sabah alnımıza düşen ilk yağmur tanesi
senin dizlerin kanıyor benim vicdanım ah!
bu dünyanın en vahşi hali
bir beyaz gül vermeliyim sana ey çocuk
elimde senin için tek kalan bu güzellik
tertemiz ruhunu fısıldar gibi
bembeyaz bir gül ol ve anlat yeryüzüne gerçeği
Yelda Karataş
UMUT GÜNLÜKLERİ
2010-2016
Hüznün Kısa Tarihi
Fotograf: Barış çocuk ve Ben, 2010.
Yazar
