Yelda Karataş’a dünyandan uzanırsın bu boylu boyunca bulutlaraöyle ki güneş sımsıkı ısıtırbeklenenin aksineve sis kaplar dumanıylabu sefer artık zehir zemberek dolaşırsu birikintisi sonradolar su ve zehir ve subunca şeyden sonra sensen kökü nerede bilinmeyen bir ışık hüzmesisen ki yakutun sol camından izlersinbizi, yaşamı ve dengini yaşam seni seyreder der ki gözlerin ne renkyaşam sana bakar ve der …
Yelda Karataş’a
dünyandan uzanırsın
bu boylu boyunca bulutlara
öyle ki güneş sımsıkı ısıtır
beklenenin aksine
ve sis kaplar dumanıyla
bu sefer artık zehir zemberek dolaşır
su birikintisi sonra
dolar su ve zehir ve su
bunca şeyden sonra sen
sen kökü nerede bilinmeyen bir ışık hüzmesi
sen ki yakutun sol camından izlersin
bizi, yaşamı ve dengini
yaşam seni seyreder der ki gözlerin ne renk
yaşam sana bakar ve der ki sen ne zamandır geldin
sen ne zamandır geldin ve ne zamandır varsın
bir iskemlenin üzerinde tüm umudun
artık bilmem kaç anı biriktirdin
bir iskemle üstünde onca umut
bir umudun ağırlığı kaç gözyaşı bilinmez
bir iskemle kaç ölüm taşır bilinmez
Yazar
