Cümleten hayırlı olsun sabahların, Kalan sahalarında, cümbüş akşamların Kumpas kurmuş kedi oyununda— Ve da, ve da, ve da… Be, daha da kalmasın senden! Can bulur toprağın, suyun, tabanların; Hicaz etsem de küssem de varsın da Kalsın da… Yetmez düşüncesi kalbine bensizliğin. Yetemezsin çünkü Dağ gibi kavrul diye tuttum elimi göğsümde. Katı kalsan da donuk dursan …
Bir kuşu sadece kanadından sevemezsin Bir gölgeyi hiç sebepsiz benim deyip saramazsın Bir duvar gördün desem onu öylece geçemezsin Bir kadın sevse kalbin bir kalbin taşıyabileceği en ağır yük diyemezsin Bir damla su bile versen çiçek yeşertir bildin, bilirsin Durdan anlasın kalbin, senin gücüne ben yetişemem Ben yalnızca sevmesini biliyorum, bir de yazmasını Bir cümle …
sabahın ilk ışıkları, gök bilmem kaç mavi. serin ama sıcak seninle— yüzünü farkediyorum çiçekleri uyandırıyor uykularından. sis ve sen beliriyorsun her şeyi örtüyor kirpiklerin. kayboluyorum, uzun bir boşluk— artık senin adın. sadece beyaz bir düş, yalnız bir kuş fısıldıyor bana. cıvıltıları bile var hatta, gülümsüyorum.
Resim: Neşet Günal, Anne Çocuk -Saliha Cevşen için Her şey kayıyor ellerimizden Küller savruluyor, yıllar eskiyor Bir sen kalıyorsun annem Ömrümün sonsuz sevgisi olarak NAKARAT Annem keder aktığı yerde kurur sende Sen bir mucizesin bil ki güneşsin Sen yumuşacık bir kucak, kocaman evren Sen yarasını yalnız kendine gösteren Her şey baş eğiyor hayata Ağaçlar, …
Resim: Seher Karakuş1.sende en çok sevdiğimyağmura karşıaşık olma isteğin 2.yapraklar dallarındanben senden düşüyorum3.soğuk kül dondukaranlık taşa döndünbakışın kaldı4.tutuşunca bir gecebin bulut yastığımda5.güneş üşüdüdün kömürden bir örtüuyku iki örgü6.seni bilirdimbir ışık oyunu değildin eskiden7.sessizdi geceyıldızlardan düşünce-yüzünde ay var8.derinleşmiş çizgilerkışın açan çiçekler9.bakışın görünüyorgözlüğünün ardından-camlar buğulu1.Yelda Karataş, 2. Nur Kramer, 3. Cemil Aras, 4. Cevşen Mercan,5. Gülşah Veryeri, 6. …
Yelda Karataş’a dünyandan uzanırsın bu boylu boyunca bulutlaraöyle ki güneş sımsıkı ısıtırbeklenenin aksineve sis kaplar dumanıylabu sefer artık zehir zemberek dolaşırsu birikintisi sonradolar su ve zehir ve subunca şeyden sonra sensen kökü nerede bilinmeyen bir ışık hüzmesisen ki yakutun sol camından izlersinbizi, yaşamı ve dengini yaşam seni seyreder der ki gözlerin ne renkyaşam sana bakar ve der …
Sarı evlerin ışıklı duvarlarına Mihraba doğru yürürken sen Buklelerinden düşen çiçek yapraklarıydı Ay’ı kapatmayan bulutlara Yıldızlı gökyüzüne ve sana Sana Nastyenka sana Koca bir ömre sığdırılmış bir anlık mutluluk İnsandan başka gidecek yer yok “Bir anlık mutluluk koca bir ömürde az şey mi?” Kentin mutsuz insanları Doğadan uzak yaşamları Birbiri ardına sıralı donuk yüzler Bir …
Sophie Scholl için (1921-1943) I güneşi gözlerinden akıt yüzünedeğmesin sözlerin acı beton demirebu bilinmez dünyanın ahı bi senin mibir insan mı kaldık peki bu nefes sesi neilk taşını kim koydu bu pencerenincoşkusu yüreğinin, en yüce şeysin sendaha az önce sarıldım anneme kalbinin sırrını aç, davrangüçsüz de kalınırbensiz de olunurbunca insan niye gitti ey! korkuyu aşan …
Önce mekândan bahsetmeli,Sonra zamandan belki.Bir buz demeli, bir saz,Aşkın en iyi malzeme olduğunu da ihmal etmemeli. Acı da gelir peşine,Belli ki sevişmek de —Söylemezsek ayıp. Az önce, az sonra, az kala...Ben sana meftun, sen kime acaba? Ah, bitirdin bizi de bitirdin.Bitiriyorum ben de şimdi bu şiiri.Bitirdim.Bitirdim.Bitirdim.
