BU BAHAR’IN ÇOCUKLARI 

bir zamanlar bir bayramı tuttuğumda küçüktü ellerim ben tek sıraya dizdim çocukluğumu renk renk bayram kıyafetleriyle basmadan ardımdaki çocuklukların ayağına  ellerim şimdi yalnız toprağa yaklaşıyor düşlerim gri  ve gökyüzü artık çocukların gözyaşlarını ağlıyor bayram sabahlarında bu masalın sayfaları esrik ve ben ellerimle sessizce yazıyorum adını ölümlerin kimse sormuyor hangi oyuncağın cıvıltısını çaldı şeytanın ıslığı neden …

bir zamanlar
bir bayramı tuttuğumda küçüktü ellerim
ben tek sıraya dizdim çocukluğumu
renk renk bayram kıyafetleriyle
basmadan
ardımdaki çocuklukların ayağına 

ellerim şimdi yalnız toprağa yaklaşıyor
düşlerim gri 
ve gökyüzü artık
çocukların gözyaşlarını ağlıyor
bayram sabahlarında

bu masalın sayfaları esrik
ve ben
ellerimle
sessizce yazıyorum adını ölümlerin

kimse sormuyor
hangi oyuncağın cıvıltısını çaldı
şeytanın ıslığı

neden gelmiyor bazı çocuklara bayramlar hiç
nasıl siliniyor gülüşleri
takvim yapraklarından

ne zamandır
çocuklar
bir ömrün yetmediği
kısa bir cümle oldu

hala düşüyorlar
artık en çok
kalpleri yara bere

oyunun değil
emeğin teri inmiş alınlarına çocukların
gözlerinde çok uzak bir ışıltı

bayrakları fabrika bacasında kül
gösterileri toprağın altında
meleklere

ve
alabildiğine kahverengi
isimsiz mezarlarda

Yazar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Gizem Gülşen Çam

Gizem Gülşen Çam