Can

Yeşil yapraklar titriyor içimde
her ağacın dalıyım 
isimsiz bir dolunay kalbim
seni ışıtıyor
yakamozların o garip yalnızlığını
avuçlarıma düşürürken sevdan

Seni görmek ne güzel Can.

Ey sahipsiz ay güzeli
Ay aşkım
mavi denizime öylece geldin 
ve beklenen zamandın. 

Ter içinde ruhum
eski onurlu bayrakların bir Mayıs meydanında salınışı
yağmur altında 
üşümüş gençliğim.

Ah korkusuz delikanlım
korsanlar gibi açık denizlerde 
tekin dolaşan sevdam 
dolunaya gizleme özlemini.

Biliyorum asıl şiir insanın yaşamıdır
biliyorum
burası vuslat 
göğsümün olduğu yer
o kanayan yurdum
acının içinde büyüyen sevinç.

Sakin ol diyorum kendime, sakin ol
ama dinlemez ki korkulu sabahı
denizi tanıyan dolunay…

Aşkım 
ne güzel seni böyle çağırmak
hayata ve her şeye karşı
ne güzel gurbetin ve vuslatın sen olduğunu anlamak.

Işık rüzgârım benim
al göğsüne
taşı beni 
sarmala
bir aşkı kucaklasın gözlerin
bir de beni
vakitsiz gözyaşım 
zamanın usta çırağı
nasibini esirgeme bu sevdadan.

Kaç uçurtma uçacaksa göğsümden maviye 
ipini sen tut
özgürlüğün kimsesizliğini hatırlat bana
alışmanın isyanını 
her gün 
bahar olsun gözlerinde gördüğüm.

Ey ay vurgunu 
Ey Can
hayatı taşıran son yaprak

Hoş geldin.