Gecenin kör vaktidir fırtınalar yedeğimde yürürüm ayakta ve perişan, ocağım, köz rengine işitir ellerimi. Tutarım, bir acı zeytin yerim, tadı damağımda söyleşir durur. Dilimde onlarca söz aç/ açıktır. Ak kağıttan yapraklıdır isyanım. Sağılır gelir mavi uçuşlarıyla martılar, sözcükler süzülür de kanat tutar kıraç toprağında dizenin. Uğur Kaynar










