alarga

giden kervana, dosta eğilen baş idim sahipsiz bir çorba kasesi ocakta ötekinin teki demişti; ‘insan yanın alargada’ sahi kim bakacaktı fırtınada oraya?  aman bilmesinler, eylemesinler de  viraneliğimin kaygısı değil şu durup da suyunu içtiğin taş tutan kalbimin serinliği tüten bacanın kargasına bak şairden üstün zekâsı varsa yüreğin sor çökmek üzere olan çatı mı yoksa çağın …

giden kervana, dosta eğilen baş idim
sahipsiz bir çorba kasesi ocakta
ötekinin teki demişti; ‘insan yanın alargada’
sahi kim bakacaktı fırtınada oraya? 

aman bilmesinler, eylemesinler de 
viraneliğimin kaygısı değil
şu durup da suyunu içtiğin
taş tutan kalbimin serinliği

tüten bacanın kargasına bak
şairden üstün zekâsı
varsa yüreğin sor
çökmek üzere olan çatı mı
yoksa çağın duyarsız çığlığı mı 

gönlümün salkımını sirkeye döndüren ben mi idim
kalemimin sözü değil ekşiten üzümü
sevincin yolunu kırmışlar bağ bozumunda
ortasından yaylılar geçen alnım,
kahrı perişan düşürecek göğü toprağa

Yazar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Duygu Taylan

Duygu Taylan