ÇAKILSeni düşünürkenBir çakıl taşı ısınır içimdeBir kuş gelir yüreğimin ucuna konarBir gelincik açılır ansızınBir gelincik sinsi sinsi kanarSeni düşünürkenBir erik ağacı tepeden tırnağa donanırDeliler gibi dönmeye başlarDöndükçe yumak yumak çözülürÇözüldükçe ufalır küçülürÇekirdeği henüz süt bağlamışMasmavi bir erik kesilir ağzımdaDokundukça yanar dudaklarımSeni düşünürkenBir çakıl taşı ısınır içimde.Bedri Rahmi Eyüboğlu SENİ DÜŞÜNMEKSeni düşünmek güzel şey,ümitli şey,dünyanın en güzel …
Sonbaharın yaprak yağdıran günlerinden Gök sarı Ankara karanlık Kaldırımda topuk sesleri Islak çocuk bahçesinde tuhaf bir neşe Mevsimini şaşırmış bir balarısı döne döne gidiyor ürkek Bulutlar sarılmış yağmura, düşmesin diye Ama ilk damlalar geliyor işte, ayrılık sarısı Avuçları sımsıkı kapalı İçinde kalbinin yarası, İçinde kayıp nefesinin yarısı Şehrin soğuk betonlarında yankılanıyor hüzün Yaldızlı umutları az …
Yalnız ve sessiz evin kedisi bilir beni senden çok, İlişir yanıma, yorgunluğuma uzanır Bilir seni düşünürken katmer katmer sarı çiçek açtığımı ve çatısına esmer kuşların tünediği yüreğimde kırılgan özlem şiirleri yazdığımı Sen ki ancak rüyalarım kadar gerçek sevgili Bitmeyen yolculukların gelmeyen misafiri Dağ meltemi misali sokulursun kuytularıma, üşütürsün Gidişinde ılık ve kızıl akşamları gönlüme seren …
Kanepenin üzerinde elini gezdirdi. Kimsenin ilgisini çekmeyen sıradan bir dokusu vardı belki ama o, kanepeyi kaplayan bu yeşil kadifeyi oldum olası severdi. Kadifeye dokunmak, geçmişten birkaç anıyı da hafızasına getirip kalbini sıcacık yaptı. Eskisi gibi canlı ve ışıltılı değildi yeşil. Parlaklığını yitirmişti kumaş. Yeşil, yine yeşildi ama hüzün tozları bulutlandırmıştı yüzünü. İçinden kendine söylendi durup …
Resim: İbrahim Gündem Dumanı tüten bir dünya içinde yalnız sanma beni...Özlediğimde, Bir kardelen gülüverir bahçemin kuytusundaMavi beyaz izler dile gelirSonra bir şarkının sözleri getirir tam karşıma gözleriniİşte o an gökyüzü şarap olur,dökülür kadehime...
Resim: Müslüm Teke Yüzüme baktınız, Kiminiz güldü, kiminiz üzüldü Bir hediye sanıp kurdele takan da oldu benliğime, Yara bandı iliştiren de oldu sakinliğime... Yüzüme baktınız, Hanginiz anladınız yüzümdeki ifadeyi, Hanginiz gördünüz içimdeki "ben"i?.
Bir çocuk...Gözlerinde yetişkin bir hüznündurgun hareleriSolgun bukleleri ayrı düşmüş birbirindenElinde anlık, küçük bir teselli Bir çocuk...Yüreğinin köşesine saklamış çocukluğunuve suskun, toz kokan gamzelerini.
Vurulmuştu çocukluğuve altından kelepçe bileklerineKınalı sol elinin avuç içine bıraktı sağ elini,güç versin diyeZarif, çocuk boynu vardı,kuğu inceliğindeve kim bilir hangi oyundan kalanson gülüş kırıntıları aklının köşesindeAk gelinliği giyip büyümek yerine,büyüyüp de aklara bürünmek vardı hayallerinde.Ayazında gecenin bir vaktibir “gelincik” daha soluverdikanatarak düşleriboğazına sessiz çığlıklar çöküverdi…
Dünlerinden gelsem, seni bulsam Suya döktüğüm sırlarımı toplayıpbirer birer kurutsam, kulağına fısıldasamBütün zamanlardan arınmış bir hayali seninle yaşasamSonra özlemleri bağlasam gökkuşağının renklerinebuluttan ipliklerleSen yarım kalmış bir şiiri yeniden dokusan,Ben taze fesleğen kokan o şiiri yüz kere okusamŞimdi, desem, seni sevmek zamanıSana dair şiirleri ruhuma ekmek zamanıDünlerinden gelsem sana,beni bulsan,kulağıma fısıldasan,Şimdi, desen, seni sevmek zamanı…Fotoğraf: Filiz Özer
Mor salkımlı dağın ardına saklanmıştı yüzünYarım kalan bir şiir gibi susmuştu bulutlarBakışların bulutlardan düşmüştü toprağın saçlarınaYüzünü, bulutları, bakışını ve bildiğim bütün şiirleri topladımYürüdüm geçtiğimiz yollardan usulcaCaddeler yüzünü döktü, kaldırımlar utandı yalnızlığımdanSuskundum deniz değmemiş çakıl taşları gibiSuskundun rüzgâr okşamamış incir ağaçları gibiYorgun ve buğulu şiirler damladı saçaklardan,sokak lambalarından,serçelerin kanadından…Yürüdüm geçtiğimiz yollardan usulcaSanki bastığımız yerlere yaprak yerinerenkleri …
