Ülkede şenlikler uzun zamandır durmuştu, toplumun ruh haline muşambalar döşenmişti. Zehir akıyordu ekranlardan.- Anlamsızlıkta- kayboluyordu herkes. Delilik, en düzgün kıyafetiyle geliyor geriniyordu. Allah’ım nelerden medet umuyorduk. Lanet ve lütuf bir aradaydı. Sinir illetinden kırılıyorduk. Perilerle, cinlerle koyun koyunaydık, gaipten sesler duyuyorduk. Hezeyanlı sözleri döndürüp döndürüp kıvılcımlar saçıyorduk gölgelerin arasında. Uçurumlarda birbirimize el verip dilsiz boşluğa …




