Bu ay bir soru var zihnimizde; çoğu zaman kadın şairler niye daha iyi geliyor biz kadınlara? Bu soruyu şekillendiren kişisel deneyimimiz ve etrafımızdaki diğer kadınlardan duyduklarımız oldu. Hiçbir estetik üstünlük iddiasına girmeden bu konuya biraz daha yakından bakalım istiyoruz. Elbette şiirin değeri cinsiyetten bağımsızdır ama şiir yazmak ve okumak birer deneyimdir ve bu deneyimler ise …
Yukarda ayak sesleri aşkın Ben aklın katında uykusuz. Yükseldi sular Yükseldi gövdeden huzursuz. Kördü gençlik Sağırdı Yalnız yıldızların gümüş şarkısını duyardı. Ellerim kömür karası, Kürek yarası Sığsın diye yıldızlar Sığsın diye aklım Sığsın diye aşk Açtığım dehlizlerden döndüm gece yarısı.
Dışardan kedilerin canhıraş sesleri geliyor, belli ki kavga fena kızışmış. Oldum olası, kedilerin ölümü dahi göze aldıkları bu patırtılarını gidip ayırmak isterim. Yapmışlığım da vardır, tabii ne yapsama da yollarından döndüremediğim de çok olmuştur. Bir yokuştan aşağı toza bulanmış bir yumak halinde, birbirini ısırarak, tırmalayarak yuvarlanan kediler geliyor gözümün önüne. Ama şu an vahşet üzerine …
“Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!” Birhan Keskin Poem/Şiir kelimesi Latince poesis/yapmak-imal etmek eyleminden türemiştir. Bir yapma edimi, dünyayı içimizde sözcüklerle yeniden imal ve inşa sürecidir şiir. Edip Cansever’in bu konuda ne dediğini hatırlayacak olursak ; ‘Yapılan bir şeydir şiir’ ve bizce dahası …
Bir şiir doğurdum Babası belli değil Temmuz güneşinde Çıplak. Sabah çiyinden küpeleri Dikenli tepelerde yalınayak. Kucağında sarısabır, binbirdelik, Eksik köprülerin gölgesinden Karşı kıyılara bakar. Orada mermer dizeler Orada ışıklı balıklar Yunusların sırtında yarasız çocuklar. Orada tanrı her şeye kadir ve mutlak Hüznünü halesinde saklar. Şiir cebindeki incileri suya atar, Deniz yalnız bakar Tanrı da. Sonunda …
