Uyanıp bir sabah, kenarı oyalı mendille kalbimin tozunu alsam. yine arife gününde kız çocuğu olsam, yıkansam, uzasam annemin ellerinde. sütü yetmeyende yaprakları geceyle dost, yaprakları yıldızla kardeş, zeytin ağaçları beni emzirse. Ege denizi yatıya kalsa kondumuzda, ben büyüyene, ben gözüm kapalı kekik kokusu çağırmayı becerene dek gitmese. renkli ampuller asıp damımızdaki sarmaşığa, soframız Zekeriya, dillerimiz …
ince bir güneş ört üstüme bu zemheri vaktinde ürperen nergislerimi sakla bu gölgeli toprakta yaşam soluk alıyor kuşluk sokağında bir adam iki kuzu taşıyor rüzgâr kokusunu taşıyor doğumun göğüslerim sızlıyor az şey biliyor insan, biri de bu işte her şeye biraz kan karışıyor biraz su ver bana bu kurak günlerde yaşam tütüyor tundrada bile iki …
Dünya tarihinde kaç kez aynı anda üç şair bir merdivene oturmuştur acaba, kaç kez şairleri öldürmeye kararlı kalabalıklar o merdivenleri yakmış ve kaç yangın yıldönümü keder hiç eksilmeden, eksilen şairlere, yazarlara ve yaşamdan zamansız alınan sayısız aydınlık insana ağlanmıştır.Unutmadık, acımız dinmedi, yerleri doldurulamadı.Sivas Katliamı’nın 33. senesinde Metin Altıok, Behçet Aysan, Uğur Kaynar’ı ve tüm kaybettiklerimizi …
Göklere defnet beni kuşlara yem olayım. Dağlar altımda kalsın uçuşa kurban olayım. Ben bir yağmursuz bulut rüzgârların elinde ak bir gölge ölüme yüreğinde ferahlık olayım.
Käthe Kollwitz, 1867 yılında Almanya’da doğmuş, 20. yüzyılın en güçlü toplumsal gerçekçi sanatçılarından biri kabul edilen ressam, gravür sanatçısı ve heykeltıraştır. Sanat yaşamı boyunca özellikle işçi sınıfının yoksulluğunu, savaşın yıkımını, açlığı, anneliği ve insan acısını konu aldı. Akademik ya da aristokrat çevrelerden çok; fabrikalarda çalışan işçiler, yoksul kadınlar, yas tutan anneler ve emekçiler onun sanatının …
Misafir odasındaydık, demek ki kış değildi. Kışın buz gibi olurdu bu oda, gaz sobası yalnız uzak akrabaların gelişinde ya da kutlama, tören havasındaki olaylar için yakılırdı. Demek ki kış değildi, belki de en fazla iki haftalık pansiyon konaklaması dışında çoğunluk evde geçtiği için bitmek bilmeyen yaz tatillerinden biriydi. Şu yaşımda gözümün önünde hâlâ; geçtiğimiz fırtınalı …
RESSAM AYSU KOÇAK: ‘‘BEN EŞYANIN İNSANIN RUHUNU YANSITTIĞINI VE NESNELERİN HEP BİR ŞEYLER SÖYLEDİĞİNİ, YAŞANMIŞLIĞININ VE HİKÂYESİNİN OLDUĞUNU DÜŞÜNÜRÜM.’’ Merhabalar Aysu Hanım. Dergimizle röportaj yapmayı kabul ettiğiniz için çok teşekkür ederiz. Çocuk temalı bu ayki sayımıza sizin gibi değerli bir ressamımız konuk olduğu için mutluyuz. Dilerseniz ilk soru ile başlayalım.Resim eğitimi almaya nasıl karar verdiniz, çocukluğunuzdaki …
Ne çok çiçek açıyor,hiç savaş çıkmayacak gibi.Arılar polen dağıtıyorhiç ölmeyeceklermiş gibi, ölseler dekovanın yaşamı hep sürecek,hiç yangın çıkmayacak,hiç kuraklık olmayacakhep yeni döller,hep taze kan.Ağzımızda dinmeyen bir bal tadı,hiçbir fırtına kırıp dökemeyecekmişyıldızlara açılan penceremizi. O yüzden görmezden geliyor çocuklar solan çiçeğin toprağa düşüşünü.Görmezden gelmeliler çünkühiç savaş çıkmayacakmış gibi büyümeliler.Taze kalmalı kanları,kararmamalı yüreklerive seslerindearıların neşeli vızıltısı.Adımları güçlü,gözleri ışıklı.Hazırlıklı olmalılargörmezden gelemeyecekleri …
8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü, kadınların eşit haklar, insanca çalışma koşulları ve siyasi temsil için verdiği uzun mücadelenin sembolüdür. Bugün dünyanın birçok yerinde kutlanan bu günün kökeni, özellikle 19. ve 20. yüzyılın başındaki işçi kadın hareketlerine dayanır. 8 Mart 1857 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri’nin New York kentinde bir tekstil fabrikasında kadın işçiler haklarını aradıkları …
‘gittim geldimkara saçlarımdan kurtuldum’* beyaza döndümbeyaza döndüm.yaşanmıştı, yaşadıydım.güzdüm,sonra kış.toprağı donayazdıran ayazdım.içimde çatırtısı dün buzullarının,çatılarından sarktım bu kentin.gözüne gözüne baktım,gözüne gözüne battımsokaklarından geçenlerin.kar örterken bin yıllık ayıplarıben örtülerimi açtım.karnım gayya kuyusu,ölülerimi doğurupbuzlu sulara attım.tutamadım,olmadı,taa Sarayburnu’ndan bir çığlık esti saçlarıma.karaydı, karanlıktı saçlarımyıldızlı gök sandıydımkibeni bir gençlik boyu sakladıydı.ağardı gök uzak denizlerde,ben gözlerimi kapadım.karnımı güneşe,saçımı beyaza açtım. *Gülten Akın
