Her birimiz hayatın karmaşasında güzellikleri arar dururuz. Kimi zaman basit bir gülümsemede, kimi zaman beklenmedik bir iyilikte... Yüreğimizi saran sevgimizi en güzel sözlerle dile getirmek ister ancak bazen hayatın en sert rüzgarları ile çarpışırız. Çoğu zaman dimdik durup kalkan gibi aşarız bu zorlukları, bazen de ağır yenilgiler alırken duvarlara çarpıp en diplerde buluruz kendimizi. Toparlanmak, …
Her birimiz hayatın karmaşasında güzellikleri arar dururuz. Kimi zaman basit bir gülümsemede, kimi zaman beklenmedik bir iyilikte…
Yüreğimizi saran sevgimizi en güzel sözlerle dile getirmek ister ancak bazen hayatın en sert rüzgarları ile çarpışırız.
Çoğu zaman dimdik durup kalkan gibi aşarız bu zorlukları, bazen de ağır yenilgiler alırken duvarlara çarpıp en diplerde buluruz kendimizi. Toparlanmak, güçlenmek sabır ister, emek ister, zaman ister…
O an dokunmak, sarılmak iyi gelir insana. Kimi zaman acılara bir omuz oluruz, kimi zaman bir söz, kimi zaman bir renk ile kucaklarız sıkıntılarımızı.
Hele o yük bir çocuğun minik omuzlarına çöktüyse yaralarımız büyür ve acıtır kalbimizi.
Ben çocuk hastanelerinde kurulan hastane sınıflarında, üç yıldır haftanın bir günü gönüllü olarak çalışan emekli bir Görsel Sanatlar öğretmeniyim. Özellikle Onkoloji’de yatarak tedavi gören, odalarından hatta yataklarından çıkamayan, kanserle mücadele eden küçük bedenlere bıraktım kalbimi. Ve tabii ki onların ellerini hiç bırakmayan o çok kıymetli annelere..
Onların hayatlarında bir renk, bir küçük umut ve ışık oluyorsam ne mutlu. Aslında bu mücadele bu emek hepimizin, çünkü sonunda kazanılan zaferlerle hepimizin gönlünde çiçekler açacak biliyorum.
Unutmayın “Çocuklarla beraber geçen vakit ruhu iyileştirir.” demiş Fyodor Dostoyevsky. Nice güzel ve çiçeklerle bezenmiş kalplere dokunmak dileği ile sevgiyle kucaklıyorum sizi. Ve tüm annelerimizin anneler günü kutlu olsun.
Yazar
