Yalnız-ca bir kutu

Şifonyerde ak pamuklar
Ve kremlerin
Üzerinde parmakların
İzini bozmamışım
Tahta fırçada son saçların
Kolonya kurumuş
İzini kaybetmişim
Geceden gündüze-
Pamuk yanaklarını öpmemişim

Baş ucundaki çekmeceyle
Papyonumun çürük lastiğine bakışım
Sevmişim
Altmış üç yıllık bir lokum kutusunda biz
Babam babandan gelin istemiş
Sen bana ben sana gelmişim
Söylenmemiş cümleler
Doyulmamış pudralı lokumlar
Yanakların al

Yine toz içinde çekmecede ağlamışım
Balayında tezgâhtan özenle seçtiğin şimdi kapanmayan pembe cüzdan
Sokaktaki o genç öpücük
Dudakların kurumuş
Aklım başımı almış
Aşk üşümüş
Yanakların soğuktan almış
Sen gidince çekmece açık kalmış

Altı üstü yalnız bir kutu için
Her gören çöp ev demiş, olsun
O yalnız kutu benim içim
Kremlerin bitmiş
Pamuklar kirlenmiş
Seyrek çiçek saçların taranmış
Yanımızda ikinci yastık
Sağır sözlerin
Adım senin
Uykum bile senin
Olsun
Çekmecen kapanmamış olsun