24 Şubatlara, İyi ki doğdun I Hey küçük kız! Bizi bırakıp da -Nereye Böyle z-amansız Kardeşim diye Seslenmek istiyorum sana Bu kez de şiirimde Çünkü Ölen kız çocukları, Hayır, tüm ölü çocuklar Birer birer Artık geri dönmeyi bekleyecekler Unutmadığımız o evimize II O balkona dönsen Küçük kız Elinle ötelesen zamanı Şarapnel parçalarını Salkım söğüt saçların …
24 Şubatlara, İyi ki doğdun
I
Hey küçük kız!
Bizi bırakıp da -Nereye
Böyle z-amansız
Kardeşim diye
Seslenmek istiyorum sana
Bu kez de şiirimde
Çünkü
Ölen kız çocukları,
Hayır, tüm ölü çocuklar
Birer birer
Artık geri dönmeyi bekleyecekler
Unutmadığımız o evimize
II
O balkona dönsen
Küçük kız
Elinle ötelesen zamanı
Şarapnel parçalarını
Salkım söğüt saçların
Arasında eritsen
Evinin balkonuydu orası
Soluduğun hava yurdunundu
Dünyaydı evin
Sen gitme!
Ölen her çocuğun eli
Elimde şimdi
Şiirde
III
Nereden başlasam
Unutmaya
Öldürülen çocukları, teker teker
Yapamam
En ağır yüzyılın çocuğuyum ben
21. yüzyılı da gören
‘Zaman asla ölmüyor,
Çember yuvarlak değil’
IV
Unutmam, unutamam
Ölen çocukların evidir şiir
Kalbimizi birleştirmek için
yeniden
Yağmurların öncesinde…
Yazar





