Home/7. Sayı

7. Sayı

füsunkâr 

Müzik!Dalgalar mı, atomların dizilişindeki düzenin benimatomlarımın dizilişiyle çakışması mı!Hâlelerin eş düşmesi mi! Olanaksızlığın paylaşılmasımı! Bir şey işte!Nilgün MarmaraKökünü arıyor yeryüzü, suya küçülüyorarmonisiz bir müziğe doğruyumses atomları izimi sürüyorkimin rüyasına yakalandığını bilmeyendurgun beyazlık… düşüyorumellerimle düşünüyorum artıkaklımın endişesini bedenim oyalıyorten büyük cümlesen bunların hiçbirine aldırmıyorsunkarınca yuvalarını gözlüyor, uzun yürüyorumanlamları eksiksiz okumaktan,rahatsızım, bu sezgi açıklığındanyeraltı canlılarına yüksek perdemezar …

: parrhesiastes

canımız kimdir: bir kendimiz yek diğerimizsu akıştır, bellisiz bir yolbir tahta köprüden ayaklarını sarkıtankaygıdır, bu nehri sana katran gösterenher yerden herkese en uzakşimdide açılanaşağıdan yukarı konuşan aşağıyı ve alçaklığı: parrhesiastesbaşımıza geleceklere rağmen ölümden  kelimeler yürür açık damar yollarındangörünmeyenin gücü besleryaşam kaynağıdırdoğru senden serpilir, başkasındannefesinin düzeniyle oku dünyanın yokdüzeninikirlikantemizkankirlikantemizkankan, akıştır kulakçıkkapakçıklardanduyulmayan şeyler ondadıratan bir kalpten büyük ölüm …

Asuman Susam ile Söyleşi

1. İlk şiiriniz 1989 yılında Milliyet Sanat’ta yayımlandıktan sonra peşi sıra şiir, makale, inceleme ve sinema yazılarınız geldi. Okurlarınızla çok boyutlu bir ilişki kurduğunuzu eserlerinizden anlamak mümkün. Asuman Susam, şiirlerinde sesle nasıl bir kök arayışı içerisinde?Okuma ve yazmayla geçen çok uzun bir zaman. Arayış hiç bitmez; ama elbette zaman içinde değişir dönüşür. Benimki de öyle …