Ruhumla sarmaş dolaş renkler gibiyim bu sabah, Kumsala gökyüzünü süsleyen kuşlar çiziyorum. Uzak şehirlerin bağrına uzanan Umut dolu bir aydınlıkta Paylaşılan bir dilim ekmek, Bir tas çorba ile doyacak bütün insanlar, biliyorum. Ve doydukça güzelleşecek bu dünya. Bir çocuğun yanağından süzülen gözyaşı gibi, Ağladıkça arınacak karanlıklar. Ve tüm kavgaları örtecek Sokaklara taşan çocuk sesleri. Çünkü …

Ruhumla sarmaş dolaş renkler gibiyim bu sabah,
Kumsala gökyüzünü süsleyen kuşlar çiziyorum.
Uzak şehirlerin bağrına uzanan
Umut dolu bir aydınlıkta
Paylaşılan bir dilim ekmek,
Bir tas çorba ile doyacak bütün insanlar, biliyorum.
Ve doydukça güzelleşecek bu dünya.
Bir çocuğun yanağından süzülen gözyaşı gibi,
Ağladıkça arınacak karanlıklar.
Ve tüm kavgaları örtecek
Sokaklara taşan çocuk sesleri.
Çünkü barış,
En çok onların gözlerindeki ışıkta
Ve sonsuz gülücüklerinde gizli… 

Yazar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Serpil Subaşı

Serpil Subaşı