Bedenim üşür, yüreğim sızlar.Ah kavaklar, kavaklar!Beni hoyrat bir makasla,Eski bir fotoğraftan oydular.Orda kaldı yanağımın yarısı,Kendini boşlukla tamamlar.Omzumda bir kesik el,Ki hâlâ durmadan kanar.Ah kavaklar, kavaklarAcı düştü peşime ardımdan ıslık çalar.Metin Altıok
kırgınım, saçılmışbir nar gibiyimsessiz akan bir ırmağımgecedengit dersen giderimkal dersen kalırımgitdersenkuşlar da dönmez, güz kuşlarıyanıma kiraz hevenkleri alırımve seninle yaşadığımo iyi günleri,kötügünleri bırakırım.aynı gökyüzü aynı kederdeğişen bir şey yok kigidipyağmurlara durayım.söylenmemiş sahipsizbir şarkıyımbelkisararmışeski resimlerde kalırımbelki esmer bir çocuğun dilinde.bütün derinlikler sığsözcüklerin hepsi iğretideğişen bir şey yok hiçölüm hariç.aynı gökyüzü aynı keder.Behçet Aysan
Beyaz duvarların, keskin ilaç kokularının ve ritmik cihaz seslerinin arasında, dışarıdaki dünyadan çok farklı bir zaman akar hastane odalarında. Orada günler, takvim yapraklarıyla değil; tahlil sonuçları, serum süreleri ve pansuman saatleriyle ölçülür. Ama o odaların içinde, her şeyden önce ‘çocuk’ olan, gözlerinde koskoca bir dünya taşıyan mucizeler yaşar. İşte tam da bu yüzden, o beyaz …
1-Yurtsuz Yazar olarak kendinizi tanımlıyorsunuz. Bunu açabilir misiniz? Öncesinde şunu belirtmek isterim: Ben aslında kendimi “Sokak Yazarı” olarak görüyorum. Uzun yıllar boyunca hep yazdım ancak kitap çıkartmak gibi bir kaygım olmadı. Zamanla metinlerim çeşitli dergi ve gazetelerde görünmeye başladığında bile kitap fikrine nedense sıcak bakamadım; ben bir sokak yazarıydım ve kitap çıkartmak için kendimi yeterli bulmuyordum. …
Cümleten hayırlı olsun sabahların, Kalan sahalarında, cümbüş akşamların Kumpas kurmuş kedi oyununda— Ve da, ve da, ve da… Be, daha da kalmasın senden! Can bulur toprağın, suyun, tabanların; Hicaz etsem de küssem de varsın da Kalsın da… Yetmez düşüncesi kalbine bensizliğin. Yetemezsin çünkü Dağ gibi kavrul diye tuttum elimi göğsümde. Katı kalsan da donuk dursan …
Türkiye'de herkesin şair, anadilini bilmeyenlerin çok satar romancı olabildiği, akademik sanatsal ortamın Wirginia Woolf'un Oxbridge olarak ifade ettiği bir soytarılığa dönüştüğü, amca yeğen ödül törenleri ile taçlandırılan, kolay anlaşılır dergilerin magazinsel yazılar ile soslandırdığı, yayınevi ve dağıtım şirketi tekellerinin esir aldığı bu densiz ve derinliksiz ortam, yani bu 'dikey ve yatay mutsuzluk', kültür emperyalizminin özen …
Bir kuşu sadece kanadından sevemezsin Bir gölgeyi hiç sebepsiz benim deyip saramazsın Bir duvar gördün desem onu öylece geçemezsin Bir kadın sevse kalbin bir kalbin taşıyabileceği en ağır yük diyemezsin Bir damla su bile versen çiçek yeşertir bildin, bilirsin Durdan anlasın kalbin, senin gücüne ben yetişemem Ben yalnızca sevmesini biliyorum, bir de yazmasını Bir cümle …
Resim: Serpil Subaşı Solgun duvarların gölgesindeyim bugünHiç uyanmadığım sabahların en dibinde,Karanlıklara koşan rüzgarın en saf halinde...Hep mavi bildiğim gökyüzü,Kim bilir kaçıncı mevsimden kalmışÇekmecede bulduğum siyah beyaz bir fotoğraftaAğlara takılmış kara bulutlar,Belki de o günün tek tanığı… Nicelerinden bile vazgeçmiştim halbukiŞimdi soğuk bir şehrin kıyısına vuran kırgın dalgalar gibiyim.Öfkemi martıların ağlaş çığlıklarına bırakmışım…Ellerim boşYüreğim sessizSaçlarım dağılmışVe …
sabahın ilk ışıkları, gök bilmem kaç mavi. serin ama sıcak seninle— yüzünü farkediyorum çiçekleri uyandırıyor uykularından. sis ve sen beliriyorsun her şeyi örtüyor kirpiklerin. kayboluyorum, uzun bir boşluk— artık senin adın. sadece beyaz bir düş, yalnız bir kuş fısıldıyor bana. cıvıltıları bile var hatta, gülümsüyorum.
bana sorarsan ihanet iyi bir kahvaltıdır domatesi bıçakla kesersin ve kanı akar ekmeğe sabahın beşinde bir bulut çöker avluya fare zehriyle yıkanmış bir tanrı balkondan sarkıtır ayaklarını komik ben ki kaldırım taşlarının altında plaj arayan son turist sayılırım göğsümde gezdirdiğim bu paslı çakı ne zaman açsam bir şiir ortalık kan revan susmak yakışmıyor dilimin ucundaki …
