giden kervana, dosta eğilen baş idim sahipsiz bir çorba kasesi ocakta ötekinin teki demişti; ‘insan yanın alargada’ sahi kim bakacaktı fırtınada oraya? aman bilmesinler, eylemesinler de viraneliğimin kaygısı değil şu durup da suyunu içtiğin taş tutan kalbimin serinliği tüten bacanın kargasına bak şairden üstün zekâsı varsa yüreğin sor çökmek üzere olan çatı mı yoksa çağın …










